مکتب ادبی رمانتیسم

مکتب ادبی رمانتیسم در اصل جنبشی هنری بود که در اواخر قرن هجدهم و نوزدهم در ادبیات و سپس هنر‌های تجسمی، ابتدا در انگلستان و سپس آلمان، فرانسه و سراسر اروپا رشد کرد. حوزۀ متأثر از این مکتب نه تنها ادبیات را در بر می¬گیرد بلکه تمام افکار، عقاید، ‌ایده‌های اجتماعی و سیاسی، جنبش‌های مذهبی و حتی اعتقاد را هم شامل می‌شود.
موضوع اصلی آن، اعتقاد به ارزش تجربۀ شخصی و فردی است. در واقع رمانتیسم واکنشی بود در مقابل خردگرایی عصر روشنگری و نظام و سبک نئوکلاسیک. هنرمند رمانتیک ارزش‌های شهودی و غریزی را مورد کاوش قرار می‌دهد، گفتمان اجتماعی نئوکلاسیسم را که صور مختلف آن به طور فراگیر رایج بود، دگرگون می‌کند و نوعی تجربۀ شخصی‌تر را جایگزین آن می‌سازد.