مکتب ادبی رئالیسم یا واقع گرایی یکى از مکاتب مهم و برجستۀ ادبى و هنرى در سراسر جهان است. رئالیسم به عنوان یک مکتب به صورت خاص در قرن نوزدهم در اعتراض به مکتب رمانتیسم در اروپا پدید آمد و امروزه نیز جایگاه خود را به عنوان سبکى رایج در سراسر جهان حفظ کرده است. در حقیقت «واقع گرایی» توانست بسیارى از ویژگی‌های روابط نوین اجتماعى را که پس از زوال نظام فئودالى پدیدار گردیده بود، مشاهده و ترسیم کند.

از حیث اصطلاح برمکتبی در ادبیات اطلاق می‌شود که تصویری از واقعیات، چشم انداز‌های زندگی، خارج و آزاد از‌ایده الیسم، ذهن گرایی و رنگ رمانتیک باشد. رئالیسم بازنمایى تجربه است، به طرزی که به توصیف تجربه‌های مشابه در متون غیرادبى همان فرهنگ بسیار نزدیک شود.

رئالیسم بیان واقعى زندگى و حقیقت است، ولى نه زندگى و نه حقیقت، هیچکدام داراى یک معنى مشخص نیستند. واقعیت از آنچه وجود دارد و دیده می‌شود، بسیار پیچیده‌تر است، بنابراین رئالیسم تصویر و عکس برگردان آن چه هست و دیده می‌شود، نیست.

رئالیسم پس از ورود به حوزۀ ادبیات، بر انواع ادبى نظیر رمان، داستان و… تأثیر نهاد. هنرمند رئالیست، خواه از طریق رمان و داستان و خواه از طریق فیلم و… واقعیت را برای مخاطبش تأمل برانگیز می‌کند. واقعیتى که افراد هر روزه در زندگى روزمره با غفلت از کنار آن می‌گذرند، در آثار رئالیستی آن چنان هنرمندانه به تصویر کشیده می‌شود که مخاطب خود را به تأمل وا می­دارد و با تأمل در این آثار به معرفتى نوین در شناخت جهان پیرامون خود دست می‌یابد.